บ่อยครั้งสิ่งที่เราเห็นกับความจริงที่เป็นก็ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
เผื่อใจไว้บ้าง ถึงคราวที่ต้องเสียใจ จะได้ไม่เสียมันไปทั้งหมด
อย่าพึ่งมั่นใจกับสิ่งที่ตาเห็น เพราะสิ่งที่เป็น
" อาจจะมองไม่เห็นด้วยตา "

ก่อนที่ฝนจะมา ฟ้ามันครามก็สดใส
ปากบอกไม่เป็นไร ที่แท้ในใจก็โกรธ
นึกก็รู้ว่าคุ้นว่าเคยก็เลยมั่นใจ ก็เปียกปอนฝนกันไป
นับเท่าไหร่ก็ไม่หมด

เปรียบดั่งท้องทะเล ดูช่างงามจับใจ
แต่ลึกลึกลงไป มีอันตรายหลายหลาก
เห็นยิ้มยิ้ม รำพึงรำพันว่าเธอมีใจ
แต่ลึกลึกลงไป อาจซ่อนไปด้วยคมดาบ
รักมากเท่าไหร่ ก็เสียใจเท่านั้น
สิ่งที่เป็นกับสิ่งที่เห็นมันไม่เหมือนกัน